Cud miłości

Wiem, że na pewno nie jestem w tym momencie obiektywny, bo przecież sprawa dotyczy mojego dziecka i patrzę na tę kwestię z pułapu emocjonalnego, ale jedno muszę powiedzieć o wczorajszym 'Jesiennym Koncercie': występ klasowy udał się na szóstkę.

Nulka z wypiekami na policzkach czynnie brała udział w całym występie, włącznie z niektórymi układami choreograficznymi.

Przypadła jej też funkcja 'małego narratora' oraz zaśpiewanie jednej zwrotki piosenki solo. Oprócz tego było wspólne recytowanie, kilka piosenek wykonanych grupowo i na koniec każde z dzieci sprezentowało rodzicom małą niespodziankę - własnoręcznie wykonaną ramkę, a w środku zdjęcie klasowe.

Kilka rzeczy na koncercie naprawdę mną poruszyło. Przede wszystkim to, że Anula tak dobrze zintegrowała się z grupą. Wiem, że moja córka świetnie czuje się wśród rówieśników, zresztą ostatnio stwierdziła, że wolałaby trochę dłużej zostawać w szkole, bo tam jest fajnie. Widziałem jak inne dzieci na nią reagują, jak niesamowicie dobrze działa idea integracji w szkole i jak naturalnie maluchy reagują na niepełnosprawność Nulki i jak mądrze potrafią włączyć ją do wspólnej zabawy.

Druga rzecz, której nie sposób było zlekceważyć to świadomość ogromu wysiłku, który Panie pedagog włożyły w występ dzieci. Bo przecież nie jest prosto stworzyć taki cały program taneczny, śpiewany, recytowany z grupą 5 i 6 latków. Jestem pełen podziwu dla ich wysiłków.

Ogólnie impreza udała się, a szkoła na Deotymy pokazała, że integracja to nie tylko puste hasło. No i to niesamowite uczucie widzieć jak własne dziecko świetnie radzi sobie z powierzonym jej zadaniem. Sami wiecie jak to jest...

P.S. Trzeba było jednak wziąć aparat, bo inni rodzice nie bardzo przejmowali się polityką prywatności i mieli rację upamiętniając występ własnego dziecka. No cóż, ale mając w pamięci nieprzyjemny incydent z CZD, kiedy to jedna z matek powiedziała Ewie, że nie życzy sobie zdjęć z udziałem jej dziecka (rozumiem w pełni, że każdy ma takie prawo, ale najbardziej niezrozumiały dla mnie był ton jej wypowiedzi), wolałem nie ryzykować. Zresztą zawsze stosuję politykę pytania rodzica o zgodę na zamieszczenie zdjęcia z udziałem jego dziecka na blogu i uważam, że jest to słuszne.